Yazmamın Yararı-2

 

Yazmamın Yararı- 2

 

 

"de Sözcüğü Sorunu" başlıklı yazımın 1.Dönemde Işık Üniversitesinde okutulduğunu daha önce yazmıştım (Yazmamın Yararı). 2.Dönemde ise şu yazılarım Başkent Üniversitesinde önerilen kaynaklar arasında yer alıyor: "Takısız ad Takımı Olabilir mi?", "Takısız Ad Takımı Olabilir mi-2"

 

 

EĞİTİM FAKÜLTESİ TÜRKÇE EĞİTİMİ BÖLÜMÜ 

TÜRKÇE ÖĞRETMENLİĞİ  PROGRAMI 

TYYÇ BİLGİ PAKETİ 

 

 

BAŞKENT Üniversitesi Türkçe Eğitimi Bölümü (Türkçe)

 

DERS ADI

DERS KODU

YARIYIL

TEORİ + UYGULAMA (Saat)

AKTS

 

Türk Dil Bilgisi IV: Cümle Bilgisi

TÖR 202

2

3+0

3

 

 

 

 

DERSİN DİLİ

Türkçe

 

DERSİN TÜRÜ

Zorunlu 

 

DERSİN DÜZEYİ

Lisans

 

ÖĞRETİM ELEMAN(LAR)I

Yrd. Doç.Dr. Erol Barın 

 

DERSİN ÖĞRENME ÇIKTILARI

Öğrenciler;

1.

Türkiye Türkçesi söz diziminin genel özelliklerini, ilkelerini açıklayabileceklerdir.

2.

sözdizimi ve Türkçe sözdizimi ile ilgili temel kavram ve terimleri kullanabileceklerdir.

3.

cümleleri çözümleyebileceklerdir.

4.

Türkçe cümleleri yapılarına ve anlamlarına göre sınıflandırabileceklerdir.

 

DERSİN VERİLİŞ BİÇİMİ

Bu ders sadece yüz yüze eğitim şeklinde yürütülmektedir.

 

DERSİN ÖNKOŞULLARI

Yok

 

ÖNERİLEN DERSLER

Bu dersle ilişkili önerilen başka dersler bulunmamaktadır.

 

 

 

 

DERS İÇERİĞİ

 

HAFTA

KONULAR

 

1 Hafta

Kelime Grupları

 

2 Hafta

Kelime Grupları

 

3 Hafta

Kelime Grupları

 

4 Hafta

Cümlenin Özellikleri

 

5 Hafta

. Türkçede Cümlenin özellikleri

 

6 Hafta

Cümlenin Ögeleri

 

7 Hafta

Cümlenin Ögeleri

 

8 Hafta

Ara sınav

 

9 Hafta

Cümlenin Unsurları ve Cümle Çözümlemeleri

 

10 Hafta

Cümle Çeşitleri 

 

11 Hafta

Cümle Çeşitleri ve Cümle Çözümlemeleri

 

12 Hafta

Metin Oluşturma

 

13 Hafta

Metin Oluşturma

 

14 Hafta

Metin Üzerinde Çalışma

 

 

 

 

ZORUNLU YA DA ÖNERİLEN KAYNAKLAR

AKDAĞ, Altan, 1998, “Türk Dilinin Tamlama Sistemi”, Türk Dili, 558, Haziran: 501-504. 

 

AKERSON, Fatma, 1982, “Türkçenin Çeviride Tam Değerlendirilemeyen Özelliği: İkilemeler”,Çağdaş Eleştiri, I/6: 49-52.

 

AKERSON, Fatma, 1983, "Türkçe'de (en) Ekli Ortacın Çok İşlevliliği", Yazko Çeviri Eki, S.13: 21-16.

 

AKSAN, Doğan, 1968, "Kelimelerin Ölümü Olayı ve Türk Yazı Dilindeki Örneklerinde Arapça ve Farsça Unsurların Etkisi Üzerine Notlar", Necati Lugal Armağanı, Ankara: 97-108.

 

AKSAN, Doğan, 1971, "Kavram Alanı - Kelime Ailesi İlişkileri ve Türk Yazı Dilinin Eskiliği Üzerine", TDAY-Belleten 1971, Ankara: 253-262.

 

AKSAN, Doğan, 1980, Her Yönüyle Dil, Ana Çizgileriyle Dilbilim, TDK Yay., C.I,II,III, Ankara.

 

AKSAN, Doğan, 1987, Anlambilimi ve Türk Anlambilimi, DTCF Yay., 3. Baskı, Ankara.

 

AKSAN, Doğan, 1987, Türkçenin Gücü, Türkiye İş Bankası Yay., Ankara.

 

AKTAŞ, Tahsin, 1994, “Metin Oluşumunda Bağlaçların Yeri”, Türk Dili, S. 505, Ocak: 53-64.

 

ARDALI, Ruhan, 1981, "Çağdaş Dilbilim Açısından Ortaçlar", S.Ü. Fen-Edebiyat Fakültesi Dergisi 1, Konya: 17–25.

 

ATABEY, İbrahim, S. Koç, H. Yeniçeri, Ç. Ülker, İ. Yağcı, 2004, Türk Dili ve Kompozisyon Bilgileri, Yargı Yay., Ankara. 

 

BANGUOĞLU, Tahsin, 1986, Türkçenin Grameri, TDK Yay., 2. Baskı, Ankara.

 

BİLGEGİL, M. Kaya, 1984, Türkçe Dilbilgisi, Dergâh Yay., 3. Baskı, İstanbul. 

 

BOLULU, Osman, 1995, "Türkçede Takısız Ad Takımı Vardır", Çağdaş Türk Dili, S.88.

 

BOZKURT, Fuat, 1992, 1995, Türkiye Türkçesi, Cem Yay., İstanbul.

 

BÜKER, A. Cengiz, 1995, “Takısız Ad Takımı” Denmeli mi?”, Çağdaş Türk Dili, C. 8, S. 94, Aralık: 36-39.

 

DEMİR, Nurettin – Emine YILMAZ, 2003, Türk Dili El Kitabı, Grafiker Yay., Ankara. 

 

DEMİRCAN, Ömer - A. Erözden, 1990, "Dil Üzerine Yayınlar ve İncelemeler", Dilbilim Araştırmaları 1990: 191-295.

 

DİZDAROĞLU, Hikmet, 1976, Tümcebilgisi, TDK Yay., Ankara.

 

EDİSKUN, Haydar, 1985, Türk Dilbilgisi, Sesbilgisi-Biçimbilgisi-Cümlebilgisi, Remzi Kitabevi, İstanbul.

 

EKER, Süer, 2003, Çağdaş Türk Dili, Grafiker Yay., 2. Baskı, Ankara.

 

ERGİN, Muharrem, 1980, Türk Dil Bilgisi, Boğaziçi Yay., 5. Baskı, İstanbul.

 

ERYAŞAR, Süreyya, 1995, "Takısız Ad Tamlaması", Çağdaş Türk Dili, C. 8, S.85, Mart: 30-31.

 

GENCAN, Tahir Nejat, 1969, "Dilbilgisi Sorunları", Türk Dili, C.XX, S.213: 211-216.

 

GENCAN, Tahir Nejat, 1979, Dilbilgisi, TDK Yay., 4. Baskı, Ankara.

 

GENCAN, Tahir Nejat, 1988, "Sıfat Birlikleri", TDAY-Belleten 1954, 2. Baskı, Ankara: 181-187.

 

GÖĞÜŞ, Beşir, 1969, “Türkçede Cümlemsilerin Kuruluşu ve Temel Cümleciğe Bağlanma Şekilleri”, TDAY-Belleten 1968-1969, TDK Yay., Ankara.

 

GÖKNEL, Yüksel, 1974, Modern Türkçe Dilbilgisi, İzmir.

 

GÖKNEL, Yüksel, 1976, “Üretimci Dönüşümsel Dilbilgisi ve Türkçe Sözdizimi”, Türk Dili, C. 33, S. 295.

 

GÜNDEŞ, N., 1976, "Tümce İncelemesi, Ses İncelemesi, Anlam İncelemesi", Dilbilim 1: 91-93.

 

GÜVELİ, Mustafa, 1969, "Takısız Tamlamalar Sorunu", Türk Dili, C.XIX, S.210: 835-836.

 

HACIEMİNOĞLU, Necmettin, 1991, "Türk Dilinin Mantık Sistemi ve Kelime Aileleri", TKAE,Prof.Dr. Muharrem Ergin'e Armağan, Ankara: 179-195.

 

HARUT, Semra, 1992, “ Türkçede Takısız Tamlama Yanılgısı", Çağdaş Türk Dili, S.57: 36-37.

 

HATİBOĞLU, Vecihe, 1963, "Kelime Grupları ve Kuralları", TDAY-Belleten 1963, Ankara.

 

HATİBOĞLU, Vecihe, 1972, Türkçenin Sözdizimi, TDK Yay., Ankara.

 

HATİBOĞLU, Vecihe, 1973, Pekiştirme ve Kuralları, TDK Yay., Ankara.

 

HATİBOĞLU, Vecihe, 1981, Türk Dilinde İkileme, TDK, Ankara.

 

HENGİRMEN, Mehmet, 1997, Türkçe Dilbilgisi, Engin Yay., 2. Baskı, Ankara.

 

KARAHAN, Leylâ, 2004, Türkçede Söz Dizimi, Akçağ Yay., Ankara.

 

KARASAR, Niyazi, 1991, Araştırmalarda Rapor Hazırlama, Sanem Matb., Ankara.

 

KIRAN, Zeynel, 1979, “Üretici-Dönüşümlü Dilbilgisi Açısından Türkçede Çekirdek Tümce”,Genel Dilbilim Dergisi, S. 5-6.

 

KIRAN, Zeynel, 1979, “Türkçede Yan Tümcelerin Sonsuz Sayıda Tekrar Edilme Özelliği”, Genel Dilbilim Dergisi, S. 3-4.

 

KOÇ, Nurettin, 1996, Yeni Dilbilgisi, İnkılâp Kitabevi, 3. Baskı, İstanbul.

 

KONONOV, A. N., 1960, “Türkçede Birleşik Cümle Problemi”, Bilimsel Bildiriler, TDK Yay., Ankara.

 

KORKMAZ, Zeynep, 2003, Türkiye Türkçesi Grameri (Şekil Bilgisi), TDK Yay., Ankara.

 

ÖNER, Sakin - İskender Pala - Tekin Ertem, 1992, Yeni Dil Bilgisi, 6-7-8, Servet Yay., İstanbul.

 

ÖNEREN, Ayfer Çam, 1995, “Ah Şu Takısız Tamlamalar!”, Çağdaş Türk Dili, C.8, S.94: 20–23.

 

SEZER, Ayhan, 1979, “Türkçe Tümcelerde Sözdiziminin İşlevi”, Genel Dilbilim Dergisi, S. 5–6.

 

ŞİMŞEK, Rasim, 1987, Türkçenin Sözdizmi, Trabzon.

 

TÜRKSEVEN, Ali, 1994, "Takısız Ad Takımı Olabilir mi? 1", Çağdaş Türk Dili, S.77/78: 88–90.

 

TÜRKSEVEN, Ali, 1995, "Takısız Ad Takımı Olabilir mi? 2", Çağdaş Türk Dili, S.88: 43-45.

 

UNDERHILL, R. 1963, Turkish Grammar, Cambridge, Mass.: The MIT Press.

 

UYGUR, C. Vedat, 1997, “Eşitlik (Ekuvatif) Eki ve Eşitlik Grubu Üzerine”, Türk Dili, S. 546, Haziran: 547-548.

 

ÜSTÜNOVA, Kerime, 2002, Dil Yazıları, Akçağ Yay., Ankara.

 

ZÜLFİKAR, Hamza, 1991, Terim Sorunları ve Terim Yapma Yolları, TDK Yay., Ankara.

 

ZÜLFİKAR, Hamza, 1995, "Takısız Ad Tamlaması Sorunu", Türk Dili, S.523, Temmuz: 781-789.

 

 

ÖĞRETİM YÖNTEM VE TEKNİKLERİ

Düz Anlatım %40, Alan çalışmaları ve projeler %30, Diğer uygulamalı çalışmalar %30 

 

 

STAJ / UYGULAMA

Bu ders için uygun değildir.

 

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !